تبلیغات
وبلاگ علمی - آموزشی معماری - نکاتی در مورد طراحی بیمارستان ها
 
وبلاگ علمی - آموزشی معماری
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : محمد حسین رازیگر
نظرسنجی
شما دانشجو و یا فارغ التحصیل کدام یک از مراکز آموزشی زیر هستید؟(بیشترین نظرات تا این لحظه برای دانشگاه آزاد میباشد)







کلیات:

 

بیمارستان ها به طور کلی دارای سه قسمت عمومی، کلینیک و قسمت کارکنان هستند. طرح، تعداد و مساحت هر فضا در طراحی بیمارستان و بخش ها بستگی دارد به:

 

-          کارکنان ( نوع و تعداد افرادی که بیمارستان یا بخش به آن ها سرویس می دهد )

-          تجهیزات و اثاثیه و در ارتباط با محتوای وظیفه ساختمان

-          شرایط محلی

-          راهنماهای طرح

-          فضاهای پارکینگ

-          ورودی اصلی

-          محوطه پذیرش

-          بایگانی

-           

 برای طراحی بیمارستان در نظر گرفتن فضاهای کلی زیر الزامی است:

 

-          اساس دفتری و اداری

-          محل های انتظار

-          پذیرش

-          اتاق های درمان

-          اتاق های چند منظوره

-          Wc مخصوص بیماران

-          Wc مخصوص کارکنان

-          امکانات مخصوص کارکنان

-          امکانات مشاوره و تشخیص بیماران سرپائی

-          امکانات آموزشی

-          انبار برای هریک از خدمات

 

در طراحی ساختمان های جدید، باید برای هر تخت بیمار حدودا 100-70 مترمربع و 280-200 مترمربع برای هر تخت ( برای تغییرات ) در نظر گرفته شود. این ارقام در برگیرنده تمامی فضاهای جانبی همچون کنترل های محیطی و فضاهای ذخیره سازی و انبار است.

 

 

 

 

واحد های مراقبت:

 

واحد های مراقبت عادی برای بیماران بستری مورد استفاده قرار می گیرند، به خصوص برای بیماری های کوتاه مدت. این واحدها را می توان بسته به فضای لازم و ساختار سازمانی دسته بندی کرد. بیماران با شرایط حاد، از واحدهای مراقبت عادی به واحد های مراقبت ویژه برده می شوند.

واحدهای مراقبت ویژه خاص بیمارن تحت نظارت پیوسته هستند و اتاق های معاینه و درمان خاصی به آنها اختصاص می یاید. به طور کلی این اتاق ها باید بزرگتر از اتاق های مراقبت عادی باشند زیرا ابزارها و تجهیزات بیشتری را باید در آنها قرار داد. بیماران با نیازهای خاص در واحدهای مراقبت مخصوص قرار می گیرند. این بیماران شامل نوزادان تازه تولد یافته، افراد با بیماریهای عفونی، بیماران قلبی، بیماران توانبخشی، عصبی و هیپو کندریاکس هستند. طول اقامت این بیماران بیشتر از حد متوسط است.

 

اتاق های بیماران:

 

تخت های بیماران باید از سه طرف قابل دسترسی باشند. این امر، محدودیت هایی را برای اندازه کلی اتاق ایجاد می کند. کوچک ترین اندازه یک اتاق با یک تخت 10 متر مربع است. برای یک اتاق با 2 و 3 تخت، برای هر تخت باید حداقل 8 متر مربع فضا در نظر گرفته شود. اتاق باید به حد کافی پهنا اشته باشد که تخت دومی بتواند بدون مزاحمت برای تخت اول، به خارج از اتاق برده شود.( حداقل پهنا 3.20 متر)

در کنار هر تخت باید یک میز شب و در محل مناسب، به سمت پنجره باید یک میز 90Í90 سانتی متر ب صندلی هایی وجود داشته باشد.( یک صندلی برای هر بیمار)

 

کلیات:

 

بیمارستان ها به طور کلی دارای سه قسمت عمومی، کلینیک و قسمت کارکنان هستند. طرح، تعداد و مساحت هر فضا در طراحی بیمارستان و بخش ها بستگی دارد به:

 

-          کارکنان ( نوع و تعداد افرادی که بیمارستان یا بخش به آن ها سرویس می دهد )

-          تجهیزات و اثاثیه و در ارتباط با محتوای وظیفه ساختمان

-          شرایط محلی

-          راهنماهای طرح

-          فضاهای پارکینگ

-          ورودی اصلی

-          محوطه پذیرش

-          بایگانی

-           

 برای طراحی بیمارستان در نظر گرفتن فضاهای کلی زیر الزامی است:

 

-          اساس دفتری و اداری

-          محل های انتظار

-          پذیرش

-          اتاق های درمان

-          اتاق های چند منظوره

-          Wc مخصوص بیماران

-          Wc مخصوص کارکنان

-          امکانات مخصوص کارکنان

-          امکانات مشاوره و تشخیص بیماران سرپائی

-          امکانات آموزشی

-          انبار برای هریک از خدمات

 

در طراحی ساختمان های جدید، باید برای هر تخت بیمار حدودا 100-70 مترمربع و 280-200 مترمربع برای هر تخت ( برای تغییرات ) در نظر گرفته شود. این ارقام در برگیرنده تمامی فضاهای جانبی همچون کنترل های محیطی و فضاهای ذخیره سازی و انبار است.

 

 

 

 

واحد های مراقبت:

 

واحد های مراقبت عادی برای بیماران بستری مورد استفاده قرار می گیرند، به خصوص برای بیماری های کوتاه مدت. این واحدها را می توان بسته به فضای لازم و ساختار سازمانی دسته بندی کرد. بیماران با شرایط حاد، از واحدهای مراقبت عادی به واحد های مراقبت ویژه برده می شوند.

واحدهای مراقبت ویژه خاص بیمارن تحت نظارت پیوسته هستند و اتاق های معاینه و درمان خاصی به آنها اختصاص می یاید. به طور کلی این اتاق ها باید بزرگتر از اتاق های مراقبت عادی باشند زیرا ابزارها و تجهیزات بیشتری را باید در آنها قرار داد. بیماران با نیازهای خاص در واحدهای مراقبت مخصوص قرار می گیرند. این بیماران شامل نوزادان تازه تولد یافته، افراد با بیماریهای عفونی، بیماران قلبی، بیماران توانبخشی، عصبی و هیپو کندریاکس هستند. طول اقامت این بیماران بیشتر از حد متوسط است.

 

اتاق های بیماران:

 

تخت های بیماران باید از سه طرف قابل دسترسی باشند. این امر، محدودیت هایی را برای اندازه کلی اتاق ایجاد می کند. کوچک ترین اندازه یک اتاق با یک تخت 10 متر مربع است. برای یک اتاق با 2 و 3 تخت، برای هر تخت باید حداقل 8 متر مربع فضا در نظر گرفته شود. اتاق باید به حد کافی پهنا اشته باشد که تخت دومی بتواند بدون مزاحمت برای تخت اول، به خارج از اتاق برده شود.( حداقل پهنا 3.20 متر)

در کنار هر تخت باید یک میز شب و در محل مناسب، به سمت پنجره باید یک میز 90Í90 سانتی متر ب صندلی هایی وجود داشته باشد.( یک صندلی برای هر بیمار)



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی